burunlamak

buruna vurmak, II I, 341, 342 buruşmak (yüz) buru;mak II, 94 burutmak buğulandırmak, kokutarak yellenmek II, 302

Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini. 2009.

Look at other dictionaries:

  • burunlamak — i 1) Dışlamak Bana üvey evlat muamelesi yapıyorsun, beni burunluyorsun. O. Kemal 2) Aşağılamak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • burunlama — is. Burunlamak işi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.